Η γνωριμία μου και ο έρωτας με τ’ Ανάπλι (Γ. Καραμάνος)


Photobucket

…Ό,τι έβλεπα από το λόφο του χωριού δεν ήταν παρά ένα γενικό πλάνο μέ ακαθόριστα σχήματα. Σάν μόνα ξεχωριστά σημάδια ήσανε τό Μπούρτζι, πού τό θαρρούσα αγκυροβολημένο καράβι, τά συγκεντρω­μένα σπίτια τ’ Άναπλιοΰ στην πρόσοψη της Ακροναυπλίας, και λίγο αριστερότερα τό Παλαμήδι. Μερικά πρωινά, πού ό ήλιος δέ σού θα­μπώνει τήν ορατότητα, είχα τή δυνατότητα νά διακρίνω και κάποιες λε­πτομέρειες- έβλεπα τή γραμμή τών κάστρων, τό μεγάλο οικοδομή μα τών φυλακών, καθώς και τά διάφορα εμπορικά πλοία μπροστά στο λιμάνι…

…Μέ αυτά και διάφορα άλλα τ’ Άνάπλι επιδρούσε επάνω μου μέ μιά δι­φορούμενη σημασία: Άπό τή μιά μοΰ προκαλούσε έναν ανεξήγητο θαυ­μασμό κι άπό τήν άλλη έπιθυμοΰσα νά πηγαίνω μόνο στο ‘Άργος καθώς ό λαϊκός και θορυβώδης παλμός του μέ προσγείωνε και μέ κατακτοΰσε.

Τ’ Ανάπλι εΐχε μια δική του ξεχωριστή αϊγλη αλλά και συνάμα κάπως ψυχρή. Ένώ δηλαδή τό θαύμαζα κι εκστασιαζόμουνα με τις τόσες περ­γαμηνές του, παράλληλα θαρρούσα πώς μ’ επιτηρούσε αυστηρά νά μη φύγω άπό μιά πειθαρχημένη τάξη.

Για ολόκληρο το κείμενο κάντε «κλικ» στην εικόνα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s